Göl kıyısında yaşayan Elsa, diğerlerinden daha parlak olan nilüferin gizemini araştırırken küçük bir balıkla karşılaşır. Cesaret ve dostluğun eşlik ettiği bu masalda, nilüferin ışığının kaynağı gölün derinliklerinde ortaya çıkar.
Göldeki ışığın izinde
Uzak bir diyarda, berrak sularıyla dikkat çeken gizemli bir gölün kıyısında Elsa yaşarmış. Elsa, her sabah suyun üzerinde açan nilüferleri izlemeyi severmiş. Aralarından biri diğerlerinden büyük ve daha parlakmış; sanki ışığı kendi içinden geliyormuş. Elsa, bu nilüferin özel bir sırrı olduğunu düşünerek sık sık gölün kenarına gidermiş.
Bir gün suyun derinliklerinden gelen pırıltı Elsa’nın dikkatini çekmiş. Nilüferin altından yükselen, ışıldayan küçük bir yosun topu görmüş. Yosun nilüferin köklerine doğru ilerliyormuş. Elsa, parıltının sırrının bu topun içinde olabileceğini anlamış. Fakat gölün soğuk ve derin suları onu ürkütmüş; yine de merakı ağır basmış.
Nilüferin kalbi
Elsa cesaretini toplayıp suya girmiş. Tam o sırada gümüş gibi parlayan pulları ve gökkuşağı renkli kuyruğuyla küçük bir balık yanına gelmiş. Neşeyle yüzerek Elsa’ya yol gösteren balığın peşine takılan Elsa, nilüferin köklerine kadar ulaşmış.
Köklerin arasında yosun topunun nilüfere sıkıca sarıldığını görmüş. Elsa ona dokununca nilüferin ışığı güçlenmiş ve gölü aydınlatmış. Yosun topunun, nilüfere yaşam gücü veren kalbi olduğu anlaşılmış.
Cesaret ve dostluk
Sırrı çözen Elsa, balık dostuyla birlikte suyun yüzeyine çıkmış. O günden sonra gölün ve nilüferin koruyucusu olmuş. Parlayan nilüferin ışığı, Elsa’nın cesaretini ve kurduğu dostluğu hatırlatırmış. Elsa, en küçük kalplerde bile büyük bir cesaret ve sevginin bulunabileceğini göstermiş.
Masalın sonunda gökten üç pırıltılı nilüfer yaprağı düşmüş: Biri cesur Elsa’ya, biri sadık balık dostuna, diğeri de kalbindeki ışığın peşinden giden tüm minik kahramanlara verilmiş.
