Güneşli bir sabah bahçede oynayan Tavşan Pofi, çimenlerin arasında altın renkli küçük bir anahtar buldu. Sıcacık olan anahtar, taze çiçekleri andıran güzel bir koku yayıyordu.
Pofi, anahtarın neyi açabileceğini merak ederek önce bahçedeki tahta kutuda denedi. Anahtar kutuya uymayınca eski ağacın yanındaki mavi kapıyı da yokladı; ancak onu da açamadı.
Bahçede gizli bir kapı buldular
Çözümü bulmak için arkadaşları Kuş Lili ile Kirpi Mino’dan yardım istedi. Üçü birlikte çiçeklerin arasına ve taşların çevresine baktı. Arayışları, büyük elma ağacının arkasındaki küçücük sarı kapıyı bulmalarıyla sonuçlandı.
“Belki anahtar buraya aittir!” diyen Lili’nin önerisi üzerine Pofi anahtarı kapıya taktı. Kapı açılınca içeride rengârenk balonlar, küçük oyuncaklar ve güzel kokulu çiçekler gördüler. Bir de şu not vardı: “Bulduğunu arkadaşlarınla paylaşırsan neşen çoğalır.”
Pofi mutluluğun paylaşınca çoğaldığını gördü
Pofi, Lili ve Mino bulduklarını birlikte paylaştı. Bahçedeki diğer hayvanlar da onlara katıldı; hep beraber oynayıp güldüler ve şarkılar söylediler.
Pofi’nin bu maceradan çıkardığı ders şuydu: Merak etmek keşfetmeyi, paylaşmak ise mutluluğu öğretir.
