Gökkuşağı Vadisi’nde yaşayan genç unicorn Solina, kısa ve spiral boynuzunun diğer unicornlarınkinden farklı olmasından dolayı kendini saklamaya çalışır. Boynuzlar Festivali’nde gördükleri ve yaşadığı beklenmedik bir olay, ona farklılıkların doğal olduğunu ve kendine bakışını değiştirebileceğini gösterir.
Masal; özgüven, kendini kabul etme, cesaret, farklılıklar ve ait olma duygularını ele alıyor. Okuma süresi 8 dakika, önerilen yaş aralığı ise 5-8.
Solina boynuzunu saklamaya çalışıyor
Gökkuşağı Vadisi’nde her bahar Boynuzlar Festivali için hazırlık yapılır. Vadide yaşayan genç unicorn Solina’nın pembe yelesi ve kabarık kuyruğu vardır; ancak aynaya baktığında dikkatini çoğunlukla boynuzu çeker. Diğer unicornların boynuzları uzun, sivri ve düzken Solina’nınki kısa, küt uçlu ve spiraldir. Kimse bu konuda ona kötü bir söz söylememiş olsa da Solina, boynuzunun neden başkalarınınki gibi olmadığını düşünür.
Festival yaklaştıkça Solina içine kapanır; geçit törenine katılmak için adını yazdırmaz ve arkadaşlarının provalarını uzaktan izler. Yelesini öne tarayarak boynuzunu gizlemeye çalışır. Annesi festivale gelip gelmeyeceğini sorunca evde kalacağını söyler. Buna rağmen festivali merak etmektedir.
Festivalde birbirinden farklı boynuzlar
Festival günü müzikler ve kahkahalar vadinin dört yanına yayılır. Solina önce yatağına oturur, sonra pencereye ve kapıya yönelir. Kimseye görünmeden biraz bakıp dönmeyi düşünerek evden çıkar. Lavanta tarlalarının kenarından ve söğütlerin altından geçer; meydanın arkasındaki küçük tepede süslü bir çiçek arabasının arkasına saklanır.
Meydanda unicorn yavruları bulut uçurtmaları uçurur, çeşmeden gökkuşağı köpükleri yükselir ve dansçılar kurdelelerle hareket eder. Solina izlerken gülümsemeye başlar. Ardından iki renkli, yuvarlak kıvrımlı, zikzak biçimli ve ışığı geçiren kristal boynuzlara sahip unicornlar görür. Vadideki boynuzların birbirine benzediğini sanan Solina, uzak diyarlardan gelenlerin çok farklı görünümlere sahip olduğunu fark eder.
Bir süre sonra Solina’nın dikkatini gece mavisi yeleli, yıldız tozlarıyla parlayan pelerin giymiş zarif bir unicorn çeker. Onun boynuzu da uzun ve sivri değil, kısa ve küt uçludur. Solina bu benzerliği fark edip düşüncelere dalarken yaslandığı çiçek arabası gıcırdar ve tepenin aşağısına doğru kaymaya başlar.
Solina arabadan uzaklaşmaya çalışsa da başaramaz. Mor çiçekler ve kurdelelerin arasından festival meydanına kadar sürüklenir. Araba sahnenin yanında durduğunda Solina bir çiçek sepetinin içinden başını çıkarır ve herkesin kendisine bakacağından korkar.
Solina kendini saklamadan kalabalığa katılıyor
Bir dansçı Solina’nın iyi olup olmadığını sorar, başka biri çiçekleri toplamasına yardım eder. Bir unicorn, meydana hızlı bir giriş yaptığını söyleyerek gülümser. Müzik yeniden başlayınca dansçılar hareket eder; Solina da önce çekingen biçimde, ardından birkaç adım daha atarak onlara katılır.
Bir unicorn, Solina’nın pembe yelesinin ışıkta güzel göründüğünü söyler. Bir yavru unicorn da elindeki köpüğün onun yelesiyle aynı renkte olduğunu fark eder. Solina, korktuğu olumsuz bakışları kalabalıkta bulamaz. Herkes müzikle, dansla ve köpüklerle ilgilenmektedir; festival yalnızca onun boynuzuna odaklanmamıştır.
Dansın ardından sunucu sahneye çıkar ve meydandaki büyük aynalı süsü işaret eder. Boynuzlar Festivali’nin her yıl hatırlattığı şeyi paylaşır: Hiçbir boynuz diğerinin aynısı değildir ve bunun böyle olması güzeldir.
Solina aynalı süsün yüzeyinde kendisini ve çevresindeki unicornları görür. Kristal, zikzak, yuvarlak kıvrımlı ve kısa-küt uçlu boynuzların arasında kendi spiral boynuzu da yer alır. İlk kez onu tek başına dikkat çeken bir özellik olarak değil, çeşit çeşit boynuzlardan biri olarak görür.
Fotoğrafçı herkesin yaklaşmasını isteyince Solina önce geri çekilecek gibi olur. Sonra durur; yelesini boynuzunun önüne indirmez ve onu saklamaya çalışmaz. Bir adım öne çıkar ve fotoğraf çekilirken gülümser.
Farklılığını kabul etmek
Solina eve döndüğünde boynuzu hâlâ kısa, küt uçlu ve spiraldir. Değişen, kendisine bakışıdır: Artık boynuzunu taşımak ona daha kolay gelir. Masal, bazen değiştirilmesi gerekenin görünüşümüz değil, kendimiz hakkında içimizden geçen düşünceler olabileceğini anlatır.
Çocuklarla üzerine konuşulabilecekler
Çocuklar büyürken saçları, gözlükleri, sesleri, yetenekleri ya da fiziksel özellikleri nedeniyle kendilerini başkalarıyla karşılaştırabilir. Solina’nın yaşadığı güçlük, çevresindekilerin ona kötü davranmasından değil, kendi beklentileri ve kaygılarından kaynaklanır. Hikâye, çocukların farklı hissetmeleri üzerine konuşmak ve duygularını anlamaya çalışmak için bir başlangıç sunar.
Bir etkinlik olarak çocuğa “Sence seni sen yapan en güzel şey ne?” diye sorulabilir. Çocuğun fiziksel bir özellik, beceri ya da davranış söylemesine fırsat verilebilir; ardından ebeveyn de çocukta sevdiği bir özelliği paylaşabilir. Amaç yalnızca övgüde bulunmak değil, çocuğun kendisiyle ilgili olumlu bir yönü fark etmesine yardımcı olmaktır.
