Sık ormanda yaşayan küçük fare geyiği Kancil, kendisini yakalamaya çalışan Kaplan’dan çevikliği ve aklıyla kurtulmanın yollarını bulur. Kral Süleyman’a ait olduğunu söylediği bir gong, bir kemer ve bir flüt üzerinden Kaplan’ı üç kez kandırır.
Arı kovanını gong sanan Kaplan
Kedi büyüklüğündeki Kancil’in ince bacakları ve iri, parlak gözleri vardı; küçük bedenine karşın çok zekiydi. Aynı ormanda yaşayan Kaplan ise iri, dişleri sivri ve çoğu zaman açtı. Uzun süredir Kancil’i yakalamak isteyen Kaplan, bir öğleden sonra onu dadap ağacının altında dinlenirken buldu.
Kaplan, Kancil’e bu kez kaçamayacağını ve onu yiyeceğini söyledi. Korkusunu belli etmemeye çalışan Kancil, Kaplan’ı susturup Kral Süleyman’ın kendisine bir gongu koruma görevi verdiğini öne sürdü. Ağaç dalında asılı duran, vızıldayan yuvarlak nesnenin gong olduğunu söyledi; vurulursa daha güzel ses çıkaracağını da ekledi.
Kaplan nesneye vurmak istedi. Kancil, önce uzaklaşması gerektiğini, Kral kızarsa hiçbir şey görmediğini söyleyebileceğini belirtti. Kancil gözden kaybolur kaybolmaz Kaplan pençesiyle nesneye bütün gücüyle vurdu. Ancak bu bir gong değil, yaban arısı kovanıydı. Arılar Kaplan’ın başını, sırtını, kulaklarını ve burnunu soktu. Kaplan nehre atlayınca arılar peşini bıraktı. Yüzü şişmiş, tüyleri sırılsıklam halde sudan çıkan Kaplan, Kancil’i bulana kadar arayacağını söyledi.
Piton yılanını kemer sanması
Kancil yoluna devam ederken ormanın ortasında kıvrılmış uyuyan bir piton gördü. Gövdesi palmiye ağacı kadar kalın olan yılanın önüne oturup nöbet tutar gibi bekledi. Bir süre sonra Kaplan geldi; yüzü hâlâ şişti. Kancil bu kez Kral Süleyman’ın kemerini koruduğunu söyledi ve yakındaki yılanı sihirli bir kemer diye tanıttı.
Kaplan, uzaktan bakınca kemerin yılana benzediğini söyleyince Kancil, krala ait eşyaların tuhaf olabileceğini anlattı. Kaplan desenli pulları beğenip kemeri takmak istedi. Kancil’in uyarılarına rağmen ısrar edince Kancil, önce uzaklaşacağını ve kral kızarsa görmediğini söyleyebileceğini belirtti.
Kancil ayrıldıktan sonra Kaplan uyuyan pitonu kaldırıp beline doladı. Yılan uyanınca Kaplan’ı sımsıkı sardı. Kaplan çırpınıp yılanla mücadele etti ve sonunda kurtulmayı başardı; ardından çalıların arasından kaçtı. Kancil’in kendisini yine kandırdığını haykırdı.
Bambu saplarının arasına sıkışan dil
Kancil, rüzgâr estikçe birbirine sürtünüp gıcırdayan bambuların yanındaki devrilmiş ağaca ulaştı. Ağacın gövdesine tırmanıp dinlenirken Kaplan yeniden karşısına çıktı. Kancil bu kez Kral Süleyman’ın flütünü koruduğunu söyledi. Rüzgâr esince bambulardan gelen gıcırtıyı dinletti ve sesin gamelan orkestrasını andırdığını öne sürdü.
Flütü çalmak isteyen Kaplan’a Kancil, akşamüstü rüzgârın sert estiği sırada dilini iki bambu sapının arasına sıkıştırmasını söyledi. Kaplan bunu kabul edip bekledi. Güneş batmaya başlayınca Kancil, kendisinin yakındaki gölette yıkanacağını söyleyerek onu bambuların yanında bıraktı.
Kaplan dilini bambuların arasına yerleştirdi. Kancil yakındaki bir tepeye koşup onu gözetlerken ıslık çaldı. Rüzgâr esince bambu sapları sallandı ve birbirine yaklaştı; Kaplan’ın dili arada sıkıştı. Rüzgâr dinip bambular açılana kadar acı içinde ses çıkarmaya çalıştı. Dilini kurtarır kurtarmaz dikenli çalıların arasından geçip uçurumdan atladı ve ormanın derinliklerinde kayboldu.
Kancil yaşananları tepeden izleyip güldü. Ardından öğle uykusu için güvenli bir yer arayarak ıslıkla yoluna devam etti.
