Fransız yazar Anatole Le Braz’ın anlattığı efsanede, Bégardlı gündelikçi Noël Garlez bir gece eve dönerken daha önce uzaktan duyduğu gece çığırtkanıyla karşılaşır. Varlığın çağrısına cevap vermemeye kararlı olan Garlez, acı dolu bir ses duyunca kararını değiştirir.
Gece çığırtkanının sesi yakından duyuldu
Noël Garlez kasabada yaşayan bir gündelikçiydi. Her sabah çalışmak üzere çoğu zaman uzaktaki çiftliklere gider, evine de genellikle geç saatte dönerdi. Gece çığırtkanının “hopper” diye seslendiğini birkaç kez işitmiş, ancak ses hep uzaktan geldiği için bu varlıkla hiç karşılaşmamıştı. Hatta merakını dile getirerek onu yakından görmek isteyebileceğini söylemişti.
Bir gece işten dönerken çalılıklarla örtülü bir tümseğin yanından geçti. O sırada gece çığırtkanının “ho! ho!” diye bağırışı neredeyse kulağının dibinde yankılandı. Garlez çevresine baktı, fakat kimseyi göremedi.
Tek kelime etmeden yoluna devam etti. Hopper-nozun çağrısına karşılık vermenin doğru olmayacağını biliyordu. Varlık da sesini kestikten sonra, anlaşılan, onun yanıtını bekliyordu.
Garlez adımlarını hızlandırdı. Kırdan çıkmasına az kalmışken, arkasındaki tümsekten gece çığırtkanının sesi yeniden yükseldi. Bu kez ses, terk edilmiş bir çocuğun feryadı gibi acıklıydı:
— Ma momm! Ma momm! (Anneciğim! Anneciğim!)
Bir yanıtın ardından beliren dev
Bu yakarış Noël Garlez’i derinden etkiledi ve kendini tutamayarak cevap verdi:
— Ne! Buguel-noz (gece çocuğu), senin de bir annen mi var?
Garlez bu sözleri kötü bir niyetle değil, annesini çağıran zavallı varlığa acıdığı için söylemişti. Ancak sözleri biter bitmez yanında devasa bir adam belirdi. Öyle uzun boyluydu ki başı bulutların arasında kayboluyor gibiydi. Noël’e doğru eğilen devin ağzı ağlayan bir bebeğinki gibi büzülmüştü; ağzında kar gibi beyaz, minicik süt dişleri görünüyordu.
Noël Garlez dehşete kapılarak haç çıkardı. Dev silüet anında ortadan kayboldu. Biraz ötede, çalılıkların arasından aynı terk edilmiş çocuk sesine benzeyen bir ses duyuldu:
— Evet, evet, evet, benim de bir annem var,
Benim de bir annem var, tıpkı senin gibi!
Ia, ia, ia, ia, me’m euz eur vomm ive,
Me’ m euz eur vomm, coulz ha te!
